Πέμπτη, 8 Μαΐου 2008

Μου λείπει το "λέγειν" μου...

Θα ήθελα να ήταν αλλιώς τα πράγματα. Κάτι όπως παλιά και να σας χάριζα λουλούδια! Κι ας σας κούραζα με το "λέγειν" μου!
Να πω όσα δεν είπα με λουλούδια κι εσείς να με καταλάβετε.
Αλλά...
Αλλά, ο χρόνος θα δείξει... αν, πως και πότε θα τα πούμε.
Να είστε όλοι καλά!
Σας ευχαριστώ που υπάρχετε!

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2008

Υπάρχει;

Οι ώρες που μου μένουν να κοιμηθώ, λιγόστεψαν. Όλο λίγο ακόμα και λίγο ακόμα, πέρασε η ώρα. Ξημέρωσε η Δευτέρα και μια δύσκολη βδομάδα. Κανείς μας δεν ξέρει τι μας κρύβει. Με έχει κουράσει τελευταίως η ζωή με τα απρόοπτά της και τα προβλέψιμά της...
Νιώθω ερρείπιο σωματικό και ψυχικό. Πρέπει να κοιμηθώ να μαζέψω ενέργεια.
Άκουσα ένα καλό χθες στην τηλεόραση.
Κάποιοι λέει, έγραψαν στον τοίχο με μπογιά:
Υπάρχει ζωή πριν τον θάνατο;
Έλα, ντε!
Υπάρχει;

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2008

Είναι η ώρα να ξυπνήσετε!

Χτύπησε το ξυπνητήρι. Πρέπει να "ξυπνήσω", λέει!
Τώρα θα σού 'λεγα καμιά κουβέντα που με δουλεύεις κι εσύ!
Τέλος πάντων. Επανέρχομαι στην πραγματικότητα.
Η βροχή σταμάτησε. Τα κοκόρια το ίδιο. Τα κοτσύφια στήσαν κουβεντούλα πρωί πρωί. Ένα κοράκι κράζει. "Κρα κράααα"! Μπα σε καλό σου που βρέθηκες και ήρθες στη γειτονιά μου εσύ και η παρέα σου, φέτος!
Τέλος πάντων, ας αφήσω τις προλήψεις.
Πήγα σε μερικούς φίλους. Ανησυχώ που βρίσκω κλειστά στη Νέλλυ. Εύχομαι να είναι καλά!
Πρέπει να ετοιμαστώ να φύγω.
Χάραξε. Μια καινούργια μέρα αρχίζει.
Ο Θεός μαζί μας!
Με προσευχή, θετική σκέψη και κυρίως ψυχραιμία, όλα θα πάνε καλά!
Για όλους, εύχομαι!

Κοντά είναι η βροχή

Έπεσα να κοιμηθώ, μα το μυαλό έτρεχε με χίλια. Ούτε το ρολόι, ούτε ο χρόνος το έφτανε. Εκεί που ένα γλάρωμα μου έδωσε ελπίδα ότι κάτι πάει να γίνει, κι ότι θα κοιμηθώ τουλάχιστον δυο ωρίτσες μέχρι να χτυπήσει το ξυπνητήρι, ένα συνεχόμενο τακ τακ στην τέντα, ήταν το σύνθημα να σηκωθώ.
Ήταν η βροχή. "Τι το παιδεύεις με ρώτησε; Σήκω να μ' ακούσεις και να μου κάνεις παρέα. Κάτι έχω να σου πω".
Σηκώθηκα κι εγώ. Άνοιξα την πόρτα του μπαλκονιού, άνοιξα τον υπολογιστή, άναψα και τσιγαράκι και πήρα θέση.
"Άκου να σου πω" μου είπε η βροχή έντονα, ενώ δυνάμωσε απότομα και νόμιζα πως θα μου ξεσκίσει την ήδη παλιά τέντα. "Με τα Αν και Αν, δεν βγάζεις άκρη. Όλα για τους ανθρώπους είναι. Θα το περάσετε κι αυτό. Έτσι είναι η ζωή. Γεμάτη δοκιμασίες. Χτες τις είχε άλλος, σήμερα τις έχεις εσύ, αύριο θα τις έχει άλλος. Μη λυγίζεις. Αντέχεις ακόμα και σε πιο δύσκολα, γι' αυτό και σού ' ρχονται μαζεμένα..."
Καθόμουν και κοίταζα έξω, σα χαζή.
"Κοντά είναι η τρέλα", σκέφτηκα.
Η βροχή, σα να με κατάλαβε χαμήλωσε το ύφος της. Τώρα πέφτει γλυκά. Κάποιες σταλαμίδες που πέφτουν σε κάποιο αντικείμενο ακούγονται σαν το τικ τακ ενός ρολογιού ή τους φυσιολογικούς χτύπους μιας καρδιάς.
"Ηρέμησε!" την μετέφρασα. Πήγαινε να δεις τους φίλους σου, να πάρεις δύναμη και όλα θα πάνε καλά!"
5 και 31 η σιγανή μουρμούρα δεν ακούγεται πια. Μόνο εκείνη η σταλαμίδα. Τακ τακ. Χοντρό τακ. Σαν τη βρύση που δεν έκλεισε καλά και σου τραβάει την προσοχή και σου σπάει τα νεύρα.
Αυτή τι θέλει να πει, δεν την πιάνω. Παρόλο που φωνάζει.
5 και 36. Απ' την ανοιχτή πόρτα δεν έρχεται πια κανένας θόρυβος. Η βροχή σταμάτησε. Είπε αυτά που ήθελε να πει, κι έφυγε.
Κι εκείνη η σπαστική ξενόγλωσση σταλαμίδα σταμάτησε ν' ακούγεται. Δεν την κατάλαβα. Μ' άφησε με τόσες απορίες.

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2008

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2008

Μια απ' τα ίδια και το 2008

Δηλαδή, εδώ που τα λέμε, και το 2008 το ίδιο και χειρότερο είναι!
Τι να λέει!
Σ - - - -!

Κουράγιο παιδιά! Θα το αντέξουμε κι αυτό! Υπομονή!

Κάπως έτσι

Πώς λένε, "από δω η γυναίκα μου, από κει το αίσθημά μου"΄;
Κάπως έτσι.
Πώς λένε, "από δω λογοκρισία και από κει ελευθερία";
Κ ά π ω ς έτσι!

Φυγή...

Πάντα είχα τάσεις φυγής...
Τόσο, που είχα κάνει το κουμάντο μου...
Είχα βρει ένα απάγγειο που με περίμενε... (Το καημένο!)

Μια παροιμία λέει:

"Τους φίλους τους διαλέγουμε. Τους συγγενείς (όπως και τους γνωστούς), όχι!"

Για να δούμε, εδώ θα νιώσω περισσότερο ελεύθερη;

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2008

Καλή χρονιά

Το 2008 ήρθε εδώ και μέρες και θέλησε από την αρχή να μας τρίξει τα δόντια του. Έφερε ένα μεγάλο σεισμό για να μας ταρακουνήσει και να μην καθόμαστε στον καναπέ μας. Ήταν μόνο για εκφοβισμό, γι' αυτό δεν άφησε ζημιές και θύματα. Περιμένει από μας να φροντίσουμε τη φύση και το περιβάλλον πριν να είναι αργά.